کوچه معرفت

 

کوچه ای را بود نامش معرفت

                                      مردمانش بامرام از هر جهت

سیل آمد کوچه را ویرانه کرد

                                      مردمش را با جهان بیگانه کرد

هرچه در آن کوی بود از معرفت

                                      شست و با خود برد سیل بی صفت

از تمام کوچه تنها یک نفر

                                      خانه اش ماند خودش جست از خطر

رسم و راه نیک هرجا بود و هست

                                           از نهاد مردم آن کوچه هست

چون که در اندیشه ام این گونه ای

                                           حتم دارم بچه آن کوچه ای

/ 1 نظر / 28 بازدید